Mijn verhaal

De regering roept op om een noodpakket in huis te halen. Eerst voor drie dagen, maar inmiddels is het advies acht dagen. Ook bij het ministerie van Defensie, waar ik werk, komt het dagelijks ter sprake.

Ik neem dit serieus. In mijn omgeving merk ik dat de een er actief mee aan de slag gaat en de ander er helemaal niet mee bezig is. Zelfs voor mij, iemand die dit echt belangrijk vindt, was het zoeken waar te beginnen.

Met alle goede bedoelingen haalde ik houdbare producten in huis. Potjes groente, blikken bonen, houdbare melk. Producten die ik normaal niet gebruik. Met als gevolg dat mijn voorraad over de houdbaarheidsdatum was, omdat ik ze niet verbruikte.

“Ik houd enorm van koken en gezond eten.”

Met zo min mogelijk pakjes en zakjes. Hoe kan ik een noodvoorraad hebben waar ik wél lekker mee kan koken, die past bij mijn manier van eten, en die ik gewoon in mijn dagelijks leven gebruik en op tijd aanvul?

Ik wilde niet alleen weten welke producten ik in huis moest hebben, maar vooral ook wat ik ermee kan maken als de normale voorzieningen wegvallen. Dus met zo min mogelijk water, zonder koelkast en uitgaand van één warmtebron. Want ook dan wil je gewoon iets lekkers en voedzaams kunnen eten.

Ik wilde een eenvoudige, praktische en toegankelijke oplossing. Een manier om een noodvoorraad samen te stellen, deze te gebruiken en te vervangen, én er lekker mee te koken. Voor iedereen. Arm of rijk, dat maakt niet uit. Zo ontstond VORAP.